เริ่มจากว่างเปล่า

การจัดอันดับแบบเปรียบเทียบเป็นคู่

การจัดอันดับแบบเรียบง่ายโดยไม่มีเกณฑ์หรือกรอบการให้คะแนน เพิ่มตัวเลือกที่ต้องการจัดอันดับและเปรียบเทียบเป็นคู่

กรอบแนวคิดนี้คืออะไร

การจัดอันดับแบบเปรียบเทียบเป็นคู่เรียงลำดับรายการด้วยการถามคำถามเดิมซ้ำๆ ว่า ระหว่างสองสิ่งนี้ อะไรสำคัญกว่า? แต่ละคนเปรียบเทียบทุกรายการกับรายการอื่นทั้งหมดทีละคู่ แล้วคำตอบจะรวมกันเป็นการจัดอันดับ นักจิตวิทยาใช้การเปรียบเทียบเป็นคู่มาตั้งแต่กฎการตัดสินเชิงเปรียบเทียบของเทอร์สโตน (1927) เพราะการเลือกระหว่างสองสิ่งง่ายกว่าและสม่ำเสมอกว่าการให้คะแนนเต็มสิบ

ผลลัพธ์มีหน้าตาอย่างไร

ตัวอย่าง
ทีมควรโฟกัสลำดับความสำคัญใดในไตรมาสหน้า?
01
รับลูกค้าใหม่ได้เร็วขึ้น
100%
02
ให้ลูกค้าบริการตนเองได้
80%
03
ลดคำขอรับความช่วยเหลือ
62%
04
แอปมือถือ
45%
05
รายงานที่ดีขึ้น
30%

ใช้แล้วคุ้มเมื่อไร

ใช้เมื่อคุณมีรายการเดียวและคำถามเดียว เช่น ลำดับความสำคัญใดมาก่อน ไอเดียใดควรทำต่อ สถานที่ใดควรจอง ไม่ต้องมีเกณฑ์หรือระบบคะแนน จึงเป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการเปลี่ยนรายการยาวๆ ให้เป็นลำดับที่กลุ่มเห็นพ้อง

กับดักที่วิธีนี้ช่วยเลี่ยงคือสเกลให้คะแนน เมื่อขอให้ให้คะแนนหนึ่งถึงห้า คนมักให้สี่เกือบทุกอย่าง และอันดับจะซ่อนอยู่ในทศนิยม การบังคับเลือกระหว่างสองรายการทำให้เห็นความแตกต่างชัดเจน

วิธีใช้กับกลุ่ม

  1. เขียนคำถามและระบุรายการ แต่ละรายการใช้ไม่กี่คำที่ทุกคนเข้าใจตรงกัน แต่ละคนเปรียบเทียบทุกคู่ ดังนั้นสิบรายการเท่ากับ 45 การเปรียบเทียบ รวมรายการซ้ำก่อน
  2. แชร์ลิงก์ คิวอาร์โค้ด หรือรหัสเข้าร่วม ผู้เข้าร่วมไม่ต้องมีบัญชีก็ตอบได้
  3. อ่านผลการจัดอันดับจากบนลงล่าง แล้วดูผลการเปรียบเทียบตัวต่อตัวของรายการที่อยู่ใกล้กัน คู่ที่สูสีเป็นเรื่องของวิจารณญาณที่ควรหารือ
  4. ลงมือกับรายการต้นๆ และทำซ้ำเมื่อรายการเปลี่ยนไป

ตอบตัวอย่างสั้นๆ

เริ่มต้นใช้งาน