กรอบแนวคิดนี้คืออะไร
RICE จัดลำดับไอเดียผลิตภัณฑ์ตามสี่ปัจจัย:
- การเข้าถึง (Reach): ส่งผลต่อคนกี่คนในช่วงเวลาหนึ่ง
- ผลกระทบ (Impact): สำคัญกับแต่ละคนมากแค่ไหน
- ความมั่นใจ (Confidence): คุณมั่นใจในค่าประมาณอื่นๆ แค่ไหน
- ความพยายาม (Effort): ต้องใช้งานมากเพียงใด
Intercom เป็นผู้พัฒนาวิธีนี้ คะแนนแบบดั้งเดิมคือ การเข้าถึง × ผลกระทบ × ความมั่นใจ ÷ ความพยายาม CleanRanking ไม่คูณค่าประมาณ แต่ให้กลุ่มเปรียบเทียบไอเดียทีละคู่ในแต่ละปัจจัย แล้วรวมปัจจัยต่างๆ ด้วยน้ำหนัก
ผลลัพธ์มีหน้าตาอย่างไร
ตัวอย่าง
เราควรสร้างฟีเจอร์ใดในไตรมาสหน้า?
อันดับหนึ่ง
นำเข้าข้อมูลจำนวนมาก
การเข้าถึง
92%
ผลกระทบ
63%
ความมั่นใจ
38%
ความพยายาม
75%
| อันดับ |
รายการ |
การเข้าถึง
25%
|
ผลกระทบ
25%
|
ความมั่นใจ
25%
|
ความพยายาม
25%
|
แต้ม
(ไม่ถ่วงน้ำหนัก)
|
อัตราชนะ
(ถ่วงน้ำหนัก) |
| 01 |
นำเข้าข้อมูลจำนวนมาก |
|
|
|
|
64
|
67%
|
| 02 |
การค้นหาที่บันทึกไว้ |
|
|
|
|
49
|
51%
|
| 03 |
สิทธิ์ของทีม |
|
|
|
|
31
|
32%
|
คำอธิบายการให้คะแนน
ใช้แล้วคุ้มเมื่อไร
ใช้กับโรดแมป คำขอฟีเจอร์ และการทบทวน backlog ที่ไอเดียแตกต่างกันในจำนวนผู้ใช้ที่ได้รับผล กับดักคือตัวเลขการเข้าถึงดูแม่นยำและครอบงำอย่างเงียบๆ ขณะที่ความมั่นใจกลายเป็นตัวปรับแก้ การเปรียบเทียบไอเดียแบบตัวต่อตัวทำให้เห็นการตัดสินแต่ละครั้งชัดเจน
วิธีใช้กับกลุ่ม
- ระบุฟีเจอร์ที่เป็นตัวเลือกหกถึงสิบรายการ แต่ละรายการใช้ไม่กี่คำที่ทุกคนเข้าใจตรงกัน
- ตกลงช่วงเวลาสำหรับการเข้าถึง เช่น จำนวนผู้ใช้ต่อไตรมาส
- ผู้เข้าร่วมเปรียบเทียบฟีเจอร์ทีละคู่ในแต่ละปัจจัย ผู้เข้าร่วมไม่ต้องมีบัญชีก็ตอบได้ ยิ่งใช้ความพยายามน้อยยิ่งได้อันดับสูง
- อ่านอันดับโดยรวม แล้วดูอันดับตามปัจจัย ฟีเจอร์ที่ชนะด้านการเข้าถึงแต่อยู่ท้ายสุดด้านความมั่นใจต้องมีหลักฐานก่อนที่ใครจะตัดสินใจลงมือ